PRIAPLASME

gezondheidspark

Elke dag wandel ik met mijn hond in het Gezondheidspark in Hengelo. Ik heet Dick en woon aan de Johannaweg en iedere keer als mijn vrouw Dora vindt dat ik in de weg loop, zegt ze; ‘Ga maar even met de hond lopen in het Gezondheidspark’. Ik laat me dat meestal geen twee keer zeggen. Mijn hond is een teckel en hij heet Mika, dat is een afkorting van Mi Casa Su Casa. Je zou nog versteld staan hoever zo’n hondje kan lopen. Het gaat volgens mij niet goed met het Gezondheidspark. Sinds kort staat er aan de weg naar Delden een enorme billboard met de boodschap dat gezondheidszorgondernemers hartelijk welkom zijn. De gemeente had er meer van verwacht na de privatisering van de zorg en de mogelijkheid voor kleine krabbelaars om een centje mee te pikken, de basiszorg betaalt wel. Er is zelfs een stationnetje. Maar hard loopt het dus niet. Behalve het ziekenhuis, het verpleeghuis en de thuiszorg (die waren er eigenlijk al) is er niet heel veel bij gekomen. Er zijn wat tehuizen voor jeugdzorg met namen als Thoon, Ambiq, Accare en Attendiz. Ik verzin dit niet, zou Sylvia Witteman zeggen. Het is me onduidelijk wat er gebeurt, heel soms zie je er pubers lopen en hoor je geschreeuw. Een keer zag ik twee potige jeugdwerkers een schreeuwende en spugende puber afvoeren. Bij de rotonde staat een groot gebouw dat De Kievit heet. Dat is voor je voeten. Als je last hebt van wintertenen, slijtend kraakbeen, eksterogen of likdoorns dan is De Kievit je man. Ze hebben ook podologen in dienst, maar volgens mij verkopen ze vooral heel veel en heel dure schoenen. Het loopt als een kievit. Er is ook zoiets voor handen. Voor je tanden kun je terecht in een ander gebouw. Dat heet CIET. Dat is een afkorting voor het Centrum voor Implantologie en Ethische Tandheelkunde. Je bent al blut voor je er binnenstapt. Een tandarts die artikel 31 is, denk ik. Of, nu ik erover nadenk, het kan ook esthetische tandzorg zijn. Ertegenover staat een gebouw waar ze tandprotheses en zo maken, dat is lekker makkelijk.

 te-huur

Maar het gaat niet goed. Op een braakliggend stuk grond komen 42 huizen en appartementen, Woolderpark. Als je het niet erg vindt dat vier keer per uur de trein tussen Hengelo en Zutphen langs je raam komt hobbelen, is het een mooie locatie. Daar gaat mijn zorgeloze wandeling met Mika, alleen omdat de gemeente een groot ambtenarenpaleis moet bekostigen. Om de auto’s, fietsen, stoepen en kinderen te vermijden moet ik dan maar de route naar rechts nemen. Daar staat een groot gebouw dat van recenter datum is. Er zit een crèche in die De Droomboom heet. Maar je kan er ook voor je rug terecht, dan moet je bij Fysius zijn, voor al uw rugklachten. Of naar Huid Plus, waar je wezen moet als je iets met je huid wilt of last hebt van acne. De basisverzekering is er goed voor. Op het raam van de middenverdieping staat al maanden een bordje met Te Huur erop. Ik kijk er altijd even naar en bedenk dan wat daar zou kunnen komen. Alles voor uw neusproblemen. Keel? Oren? Ogen? Maar een paar dagen geleden keek ik en ik zag dat het bordje er niet meer stond. Er stond nu iets anders. Pene-swinkels? Bij het ziekenhuis staan altijd auto’s van Swinkels. Was dat het? Nee, toen ik dichterbij kwam zag ik het beter. Er stond Peniswinkel. Ik dacht: ‘Dat is vast een geintje.’ Maar de volgende dag stond het er nog. Het leek serieus.

 broodboom

Dat gaf me stof tot nadenken. Via mijn e-mail kreeg ik vroeger veel spam en daar was altijd wel iets met penisvergroting of prestatiebevordering bij. Met mijn vrouw Petra uit de Idastraat had ik het er wel eens over. Ik word al wat ouder en je moet steeds maar. Petra zei: ‘Nou, zoek het dan eens op, of dat iets is’. Maar daar werd ik niet vrolijker van. Je kon je penis verlengen door pillen, crème of een vacuümpomp. En er stond een filmpje bij waarin ze bewezen dat het ook met een stofzuiger kon. Nadat ik erop geklikt had, kreeg ik nog meer spam. Ik kreeg zelfs een uitnodiging om mijn penis te verlengen door iets door te snijden en daarna gewichten aan mijn eikel te hangen. Ik liet het nog aan mijn vrouw Corry uit de Geertruidastraat zien. Ze gruwde ervan en zei: ‘Bah, ik hoef niet meer hoor.’ Verdikken kan trouwens ook, dan injecteren ze je met lichaamseigen vet. Verdikkeme, geef mijn portie maar aan Fikkie. bloemetjes-en-bijtjesNadat ik dat had gelezen, ging ik meteen even aan bij Eva in de Augustastraat. Maar Eva had geen tijd voor me. Ze zit in haar fase van penisnijd en is vaker te vinden in de sportschool dan thuis. Jullie zullen misschien zeggen: Wat heb je veel vrouwen, Dick. Dat klopt ook, waarom denk je dat ik zoveel met Mika rondloop. En van de shariaraad mocht het.

 Maar die Peniswinkel bleef hangen. Ik liep erover te denken. Ik ben niet de jongste meer en die penis van me had zijn beste tijd gehad. Die spambehandelingen leken me niks, maar een serieuze professionele Peniswinkel, dat was andere koek. Corry had er pas nog voorzichtig op gezinspeeld. Haar motto is ‘Wie jeuk heeft, die moet krabben’ en voor het gemak laat ze mij krabben. Maar pas zei ze dat het bleef jeuken. Dus op een ochtend trok ik de stoute schoenen aan. Ik liet Mika thuis bij Dora, die moest maar helpen met de stofzuiger. Voor het eerst stapte ik het gebouw binnen. Ik kwam in een soort hal. Er zat een vrouw achter een balie iets met een computer te doen. Moest ik haar benaderen? Het uitleggen? Nee, ik zag een pijl in de vorm van een penis schuin omhoog wijzen, de trap op. Dat was ook logisch, want het was naar boven. Ik naar boven. Weer een deur. Op de deur stond: De peniswinkel, en met kleinere letters eronder: Voor al uw penisproblemen. Ik stapte naar binnen en kwam in een helverlichte ruimte. Aan de raamkant stonden drie stoelen en daarin zaten drie vrouwen, ze hadden witte jassen aan. Ze keken me alle drie verwachtingsvol aan. Ik voelde iets wegkruipen. De vrouw die links zat leek de jongste, een beetje een hittepetit met spillebenen. De rechter zag er iets beter uit, ze had duidelijk geblondeerd haar, je zag in het midden een zwarte streep, ze had iets Oost-Europees. De middelste vrouw was redelijk goed gelukt, een beetje mollig ook. Ze vroeg: ‘Kunnen wij u helpen?’ Ik dacht: ‘Ik weet wat ze onder helpen verstaan, ze hebben het met de kat gedaan’ en keek rond.

 Op de muur rechts hing een grote poster met een reproductie van Rubens. Links hingen twee schermen. Op de ene zag ik een man in een witte jas ernstig dingen uitleggen met in zijn hand een vervaarlijke tang. Op het andere scherm deed een zwaar besnorde man onduidelijke dingen met twee vrouwen in badpak. Het geluid was uit. In plaats daarvan hoorde ik Raymond van het Groenewoud zachtjes zingen over zijn penis. (Het is een triest verhaal dat vrijwel algemeen is / Arme penis.)  Een grote glazen kast naast me bevatte tangen, vijlen, boren en een paar kleine machines, die wel ontworpen leken door Jean Tinguely. Daar weer naast een vitrine met schaalmodellen van penissen in diverse staat van opwinding. Ook een in delen uiteengenomen exemplaar dat maar weer bewees dat de Gestaltpsychologie gelijk had: Het geheel is meer dan de som der delen. De Mollige humde even. ‘Wat kan ik voor u doen?’ ‘Een goeie vraag’, zei ik. Iedereen zegt dat tegenwoordig. ‘Eh, hoe moet ik het zeggen, ik ben nog kras voor mijn leeftijd, maar het zou nog krasser kunnen.’

 Ze lachten alle drie begrijpend. De Mollige stond op. ‘Komt u dan maar mee’. Ze ging me voor naar een kleinere kamer, waar een bureau met twee stoelen en een bed stonden. Aan de muur zag ik een staalkaart aan onderbroeken hangen. Er hing een bordje boven: Wees zacht voor uw Penis. Tot mijn verbazing zag ik er ook één, een witte, met lange pijpen. Daar had ik ooit mijn vader nog in zien lopen. Ik had er zelf ook eens één gekocht, toen ik voor mijn werk in de winter naar Estland moest, en dacht dat Estland aan Siberië grensde. Mijn vrouw Eva uit de Augustastraat moest altijd om mijn onderbroek lachen. Ze vond dat ik een boxershort moest kopen. ‘Dat geeft een vrijzwevend gevoel’, zei ze. Hoe wist zij dat? Eva wilde altijd aan het langste eind trekken. Ik mocht ook geen onderbroek zeggen, maar moest short zeggen. Nu kon ik het mooi eens aan De Mollige vragen. Maar die ging op de stoel zitten en zei:
‘Kleedt u zich maar uit.’
‘Helemaal?’, vroeg ik.
‘Ja, u wilt toch geholpen worden en we gaan ook wat uitproberen.’
Ik zei: ‘Ja natuurlijk, stom van me’, en ik kleedde me uit. Gelukkig was het er lekker warm. Daar stond ik dan. Brakman schreef ooit ‘als een aap met zeven lullen’. Ze bekeek me een poosje, kwam toen haar stoel uit en liep om me heen. Toen bukte ze en nam een close up van mijn wormvormig aanhangsel.
‘Veel is het niet, hè’, zei ze. Ze pakte een meetlat. Vier centimeter. Ik begon me te verontschuldigen:
‘Ja, tot voor kort ging het wel, ik loop veel, in het Gezondheidspark, en ik zwem twee keer per week in het Tuindorpnatuurbad, zomer en winter. Ik ben goed gezond hoor, maar ja, ik ben geen 20 meer. Op de een of andere manier is er de klad ingekomen.’
‘Die klad krijgen we er wel uit’, zei ze en ze kneep er in.
‘Kunt u komen?’
‘Ik ben er toch al.’
‘En hoe is het als u wat opgewonden bent?’
‘Dat maakt misschien wel iets uit’, zei ik optimistisch, ‘soms haal ik de zes centimeter wel’. Ik dacht ineens aan mijn vrouw Dora. Die zat tegenwoordig ook liever te handwerken. Waarom moest ik daar nu aan denken?
‘En de stevigheid, de hardheid, zal ik maar zeggen?’
‘Ja, niet zo hard als staal. Maar wel als, eh, misschien een pakje boter. Maar dan wel buiten de ijskast, hè. En in de zomer’. De Mollige wees me op het bed en vroeg me te gaan liggen.
‘Laten we maar eens kijken, misschien zit er toch nog wel wat rek in.’ Ik weet niet wat ze precies met me deed, maar het scheelde wel acht centimeter. Dat gaf de burger moed.

Ik mocht mijn kleren weer aantrekken en op één van de twee stoelen gaan zitten. De Mollige nam plaats in de stoel achter het bureau. Ze zei:pirosman
‘Ik ga u nu advies geven. Daarvoor zal ik u een adviesgesprek in rekening brengen à € 75,-‘.
‘O, dat is goed hoor, krijg ik dat vergoed?’
‘Dat kan, als u een verwijsbrief van de dokter heeft. Maar misschien moeten we eerst eens kijken naar de mogelijkheden. Wij kunnen hier in grote lijnen drie dingen voor u doen. Als u het volle pond wilt, raad ik u natuurmiddelen of medicatie aan. Kijk, hier heb ik een folder. U kunt een afrodisiacum kiezen. Die kunnen we u voorschrijven. De Maca, dat is een kruid uit het Andesgebergte, dat werd al gebruikt door de Inca’s. De Muira Puama is de bast van een boom uit Zuid-Amerika, daar moet u op kauwen. Of u kunt ook iets roken, de Damiana uit Amerika bijvoorbeeld. Of magische paddestoelen, of de Mandagorawortel. Er zijn legio mogelijkheden. Wat u maar wilt.’
Ik zag me al rokend en kauwend een paddestoel schillen voor het naar bed gaan. Dora zou zich bescheuren, niet het voorspel van haar voorkeur. Ik was toch al niet zo van het voorspel. Wie rijmde ook al weer: Bespaar me het gehaspel / van het voorspel en het naspel.

magic-mushrooms

De Mollige vervolgde: ‘U kunt ook aan farmaceutische middelen denken. Viagra bijvoorbeeld. Heeft u dat wel eens geprobeerd?’
‘Ja één keer, dat beviel me maar niks. Mijn kop stond in brand en ik kreeg hartkloppingen, ik zag alles inenen blauw. En het hielp niks, ik had de neiging er nog één te nemen.’
‘Dat moet u niet doen. Zou u graag priapisme willen?’
‘Ria pis me? Wat zullen we nu krijgen? Het is hier toch wel een nette tent?’
‘Nee, ik zei priapisme. Priapisme is als je een langdurige erectie krijgt, dat kan heel pijnlijk zijn.’
‘O, op die fiets. Nou, voor mij geen pillen of gemalen olifantslagtand of neushoornneus. Die pillen zijn ook hartstikke duur en de basisverzekering vergoedt ze niet. En denk maar niet dat die vrouwen mee willen betalen. Dick W. zeggen ze dan, betaal jij maar voor je eigen pleziertjes.’

‘Er zijn ook goedkopere hoor’, zei De Mollige, ‘maar ik begrijp dat de eerste mogelijkheid niets voor u is. Dan stel ik u gesprekstherapie voor. Mijn jongere collega is psycholoog, zij is heel goed, ze praat er per gesprek zo een paar centimeters bij, eventueel kunt u het combineren met pillen. Ze heet trouwens Annelies. En ik weet niet of ik me al heb voorgesteld, maar ik heet Lara. Lara de Mol’
‘Ik heet Dick’ zei ik, ‘Dick Wijffels. En die andere, hoe heet die?’
‘Dat is Natasja, die komt uit Oekraïne, zij verleent hand- en spandiensten en zo.’
Over dat ‘en zo’ zou ik wel wat meer willen horen. Ik dacht na. Ik zag me al zitten praten met die spillebeen. Het kon mijn kleindochter zijn. Mijn vrouw Corry uit de Geertruidastraat gelooft in chakra’s. Ze vindt dat ik mijn energie versplinter, waardoor ik zwakheden in mijn chakra en aura krijg. Dat leidt tot energieverlies en dat zou dan het probleem zijn. Ik zou een healing moeten ontvangen. Ja, dat zou die spillebeen ook wel willen. Lekker samen een potje healen.

Lara zag aan mijn gezicht dat Annelies het ook niet was.
‘Dan komt u uit op de derde optie. Dat is transplantatie. Penistransplantatie.’
‘Transplantatie?!’, riep ik iets te luid, ‘kan dat dan ook tegenwoordig?’
‘Ja hoor, daar worden heel goede resultaten mee bereikt. Sinds het donorschap verplicht is, hebben we veel aanbod. En dus ook steeds meer ervaring.’
‘En hoe werkt dat dan?’
‘Heel simpel. U kiest een penis uit en u maakt een afspraak. U wordt dan hier geholpen. U wordt plaatselijk verdoofd, uw penis gaat eraf en de doelpenis wordt gezet. Dat klinkt misschien simpel, maar onze specialist heeft daar wel een paar uur werk mee. Er moet geplakt en genaaid worden, leidingen worden weer aangesloten en u krijgt een kleur- en anti-krimpbehandeling. Maar het is goed te doen. Ik zal u een brochure meegeven.’
‘En dan? Is er geen gevaar voor afstoting?’ Ik zag al iets bij Eva door de kamer vliegen.
‘Dat hebben we van te voren natuurlijk al in kaart gebracht. U blijft één nacht hier onder controle en dan mag u naar huis. U krijgt instructies over het plassen de eerste tijd en u mag hem de eerste weken nergens anders voor gebruiken. Dat snapt u.’
Dat snapte ik. Dit was wel heel verleidelijk. Ik dacht aan Dora en aan Corry, en Petra. En wat zou Eva ervan vinden?
‘Wordt het vergoed uit de basisbeurs?’
‘Ja hoor, artikel 39, dat is het artikel dat komt na ‘Stoppen met Roken’.
Ik raakte een beetje door het dolle. ‘En is een persoonsgebonden budget ook mogelijk, een persoonsgebonden penisbudget, PGPB zeg maar.’
‘Nee, dat kan niet meer. Eerst wel, maar daar werd te veel mee gesjoemeld.’
‘Ik doe het!’, hoorde ik mezelf enthousiast roepen. En dus zat ik er aan vast.

Een week later kwam ik terug voor onderzoek en om een penis uit te zoeken. Raymond zong nog steeds over zijn penis. (Geen wezen dat ik ken, dat zo intens alleen is / Arme penis) Annelies praatte in haar telefoon. Het hand- en spandienstenvrouwtje zag ik niet. Die was zeker ergens met ‘en zo’ bezig. Lara de Mol hielp me weer. Ik vroeg:
‘Wat heeft u zoal in de aanbieding?’
‘Het is pas ramadan geweest. En al die jonge gastjes springen met teveel suiker achter hun kiezen op hun scootertje en dan gaat er wel eens wat mis. Dus we hebben een groot aanbod van besneden penissen.’
‘Nee dat lijkt me niks. Dan kan ik de hele dag tegen die eikel aankijken. En ik ga nogal eens een weekend naar Brabant, naar familie. Daar hebben ze nogal wat geiten en ik weet niet wat er dan kan gaan gebeuren. Daar komen alleen maar ongelukken van.’
Uiteindelijk bestelde ik een penis van een jongeman van 27 jaar. Dat leek me wel wat. En nog weer later ging ik er heen voor de behandeling. Dora en Mika stonden me in de Johannaweg uit te zwaaien. De operatie verliep voorspoedig. Ik bleef een nacht over en mocht de volgende dag naar huis. Lara gaf me nog wat voor de pijnbestrijding en de laatste plasinstructies. En daar ging ik trots als een pauw met mijn broodboom de wijde wereld in.

animaatjes-landschap-5291508

Na twee maanden ging ik er weer heen voor een controlebeurt. (Het is een triest verhaal / Zeg niet dat het er geen is / Arme penis) ‘En’, vroeg Lara de Mollige. ‘hoe bevalt-i?’
‘Nou, goed hoor, geweldig. Het gaat fantastisch. Ik voel me net een jonge god. Mijn vrouwen zijn ook heel enthousiast. Mijn vrouw Dora vergeet soms zelfs te stofzuigen. Ze wil op zoek naar een vaginawinkel, maar ik zei tegen haar dat er in Hengelo al genoeg kutwinkels zijn. Mijn vrouw Petra uit de Idastraat hangt elke dag aan de telefoon. Of ik langs kom? En dan maakt ze lekkere hapjes voor me klaar. En Corry nodigt zelfs een paar vriendinnen uit als ze weet dat ik kom. Mi Casa Su Casa. Mika kan het bijna niet bijbenen. Alleen mijn vrouw Eva wil er als puntje bij paaltje komt niet veel van weten. Ik denk dat ik haar inruil. Ik heb een leuk vrouwtje uit de Magdalenastraat ontmoet, ze heeft een zwarte labrador. Nee het gaat goed hoor. Geweldig.’
Ik slaakte een diepe zucht. Lara zei:
‘Ik voel een maar aankomen.’
Ik dacht na en zei toen:
‘Ja, het is wel vreselijk vermoeiend. Ik hol van de ene naar de andere. Ik word ook een dagje ouder, hoor. En het is nooit genoeg. Ach Dickie, doe dit eens, en ach Dickie, doe dat eens. Ik heb geen rust meer. Ik heb al die tijd nog niet één boek uitgelezen! Mag ik eens iets vragen. Doen jullie ook aan hertransplantatie?’
‘Een herplaatsing van uw eigen penis?’
‘Ja.’
‘Dat doen we heel zelden, maar dat zal in uw geval moeilijk worden.’
‘Waarom?’
‘Omdat we uw penis weer hebben geplaatst bij iemand anders.’
Dat was wel heel super shocking. Ik hapte naar adem. Mijn goeie ouwe penis!
‘Maar bij wie heeft u hem dan geplaatst?’
‘Dat mogen we natuurlijk niet zeggen, dat is tegen de wet op de privacy, dat snapt u ook wel. Het enige wat ik kan zeggen is dat het in dit geval een transgender betrof. Die wilde klein beginnen. Ik kan wel haar nieuwe voornaam noemen.’
‘Hoe is die dan?’
‘Hij heet nu Adam.’

mika

DEEL DIT VERHAAL MET UW VRIENDEN EN MAAK KANS OP EEN TEGOEDBON VOOR DE PENISWINKEL IN HENGELO.

Advertenties

2 thoughts on “PRIAPLASME

  1. vind je het erg als ik het niet deel 🙂
    wat een verhaal en het haalt niets uit , ja geld uit je knip 🙂
    gewoon lekker vrijen met die mevrouw uit de geerttuidenstraat en lekker van bil
    doet het altijd goed

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s