NACHT IN VENEZIA

Zomer 1964, ik was net 20 geworden, liftte ik met mijn vriend Frits naar Joegoslavië. Dat klinkt makkelijker dan het was. Het liften viel niet mee, vooral in Oostenrijk niet, daar zijn mooie scheldpartijen over vastgelegd. Onze kortste lift was 500 meter (maar wel naar een goede liftplek) en de langste 600 km (van Stuttgart naar Ede). We vertrokken op 11 augustus. We sliepen onderweg in de bosjes of soms in het hooi, ook wel eens in een jeugdherberg. Terug gingen we via Italië, en ook nog even van Triëst naar Venetië. We hadden bijna geen bagage, een slaapzak in een hoes en daarin de nodige dingetjes (regenjas, tandenborstel, meer niet geloof ik). En waar lieten we dan ons paspoort? Je ziet tegenwoordig fraaie oplossingen als een klein tasje aan de riem of een complete geld- en spullen riem. Dat bestond toen nog niet. Maar mijn moeder bedacht een alternatief, slim en geniaal in zijn eenvoud. Aan de binnenkant van onze spijkerbroek, aan de voorkant, naaide ze een stevige zak, met recht een binnenzak, vlak naast mijn zak, met een ritssluiting. Daarin stopten we ons paspoort en ons geld. Een systeem met alleen maar voordelen. Een nadeel zou misschien kunnen zijn, dat we bij de douane onze broek moesten openmaken, wat tot verkeerde verwachtingen zou kunnen leiden.

Hieronder kun je een letterlijk  fragment van mijn verslag (periodiek ter plekke geschreven) lezen, te weten: 22 augustus de Joegoslavisch – Italiaanse grens over, overnachting in jeugdherberg te Triëst en op 23 augustus naar Venetië, weer een overnachting in de jeugdherberg. En op 24 augustus verder proberen te liften en reizen (uiteindelijk  naar Ede waar we 29/8 aankwamen).

 _______________________________________

1-rijeka-trieste

In Rijeka aten we eerst in een zelfbedieningsrestaurant en daar we vermoedden dat er wel een station zou zijn, besloten we per trein naar Triëst te gaan. In het station gingen we naar Informacije waar een vrouw zat die luttele woordjes Duits en Engels sprak. Daar kochten we een kaartje naar Triëst (75 km). Hoe laat en waar die trein kwam wist niemand ons te vertellen daar ze het zelf ook niet wisten. Een man die enkele woorden Duits sprak, zei ons dat we iedere trein die binnenkwam maar moesten overvallen en vragen: “Vlak za Triëst?” Wij gingen een poosje zitten en ik dronk een flesje van het smerige Joegose bier. We besloten maar eens te gaan vragen. We stapten naar een willekeurige trein, vroegen aan een man met een pet op: “Vlak za Triëst?” De man zei “Da” en prompt zette de trein zich in beweging. Het was een rottrein met houten banken en een raam dat niet open wou. In Pivka moesten we overstappen. We kochten voor ons laatste kleingeld (daar je dat toch niet kunt wisselen) chocola en een grappig souvenirtje en we lachten ons te barsten, zodat alle Slaven keken en onnozel meelachten. We stapten in een Italiaanse trein en kwamen bij enkele Franse jongen en meisjes te zitten, waarmee we Sjlivovica en zware shag uitwisselden. De Joegoslavische douane was heel soepel en de Italiaanse vroeg of we geen sigaretten bij ons hadden. Wij verstaan geen Italiaans en schudden dus van nee. De douane doorzocht nog een koffer van iemand wat waarschijnlijk een zogenaamde steekproef was. Ongeveer om 7 uur kwamen we aan in Triëst. 2-trieste

Er was daar een wolk gebroken wat ons onze Big Ben jassen deed aantrekken. Een tolk vertelde ons waar de bus naar de jeugdherberg stopte en een agent bracht ons naar de halte. Bij de jeugdherberg moesten we een lijst met idiote vragen invullen en toen bracht de jeugdvader (zo zal zo iemand wel heten) ons naar een bagagehok. Hij had ons gevraagd of we een slaapzak bij ons hadden en we pakten onze boel uit wat waarachtig geen kleinigheid was. Toen we eindelijk onze slaapzak hadden, schudde de man teleurgesteld van nee. Het moest een witte zijn. Hier sprak waarschijnlijk het Italiaanse gevoel voor eenheid dat sinds Garibaldi gesproken heeft en wat alleen door de paus wordt tegengesproken. Hij 2 witte slaapzakken halen. Wij maakten ons bed op en gingen naar de conversatiezaal. Daar werden weer enige illusies de bodem ingeslagen, want wij hadden gelezen en gehoord van gezellige jeugdherbergen, waar alle nationaliteiten wegvallen en iedereen gezellig met elkaar omgaat, maar nadat we aan verschillende tafeltjes vroegen of de verschillende stoelen vrij waren en het antwoord steeds ontkennend was, gingen we in de vensterbank zitten om ons flesje Pepsi Cola leeg te drinken. Nadat de hiervoor genoemde flesjes leeg waren zetten we ze op een tafeltje, maar een mof pakte ze prompt weer op en zette ze weer bij ons op de vensterbank. Oh oh, de verbroedering der volkeren is nog steeds ons ideaal! We gingen maar naar bed wat een ongehoorde zaligheid was, want we hadden al in 2 weken niet meer in een bed geslapen. Om half 11 sliepen we in om om 8 uur weer op te staan. 4-trieste-venezia

Zondag 23 augustus We wasten ons, kochten ons Breakfast, betaalden en gingen op weg. We wilden met de trein naar Venetië vanwaar we weer verder wilden liften, na in de straten te hebben gezwommen natuurlijk. Toen … zagen we plotseloos op een bordje staan dat Venetië nog 153 km was. Dat zou duur zijn en we hadden (eigenlijk) nog weinig geld. Voor het eerst kwam ons zuinige-ik (we dachten dat we dat thuis gelaten hadden) boven. Maar onze vakantiestemming won en we gingen naar het station waar ik kaartjes kocht van 1400 lire elk. Het was toen 10 uur en de trein bleek pas om kwart voor drie te vertrekken. Diepe wanhoop, maar die was gauw weer overwonnen, want wij als vrolijke optimisten zagen alweer een lichtpuntje. Het was stralend weer, dus gingen we met de bus naar Miramara, naar zee. Daar zonden en zwommen we tot 2 uur en toen met de bus terug en met de trein naar Venetië waar we om 5 uur aankwamen. Venetië is erg schilderachtig en erg druk. Het heeft, zoals de enkeling misschien wel weet, gondels, maar gelukkig voor ons ook straten. We zochten een goedkoop vreettentje, wat we ± vonden, aten spaghetti, daarna soep (gevoel voor volgorde heeft de Italiaan niet) en een fles wijn. Daarna wandelden we wat en zitten nu op een terrasje waar we tappils (het is geen Heineken maar toch oneindig veel beter dan het zoete Joegose bier) en wijn drinken.  5-bootbus

In het kroegje te Venetië (het was zeer goedkoop) vroegen we de baas naar de jeugdherberg. De baas begon zeer rad te praten, dit is iets wat alle Italianen doen, ze denken zeker als ik maar veel praat, dan begrijpen ze het wel. Wij begrepen er niets van en hij schreef 3 woorden op papier: Academia, Zattere en Giudecca. Wij op pad. Plotseling zagen we een kereltje van een jaar of 5, 6 voor ons lopen, die ons klaarblijkelijk als gids was meegegeven. Het ventje bracht ons tot aan het water en ging toen terug. We moesten zeker zwemmen. Dat viel mee, want wat wij voor rondvaartboten hadden gehouden, bleken daar de plaatselijke bussen te zijn. De 3 woorden waren namen van boothaltes. 6-bootkaartjeWe gingen op een drijvende boothalte en namen daar de boot naar de Academia. Dat was een leuke ervaring: overal verlichte terrasjes aan het water, mooi oude koopmanshuizen en af en toe een gondel. Van de Academia liepen we naar Zattere en vandaar per boot naar Giudecca. We hoefden daar niets te vragen, want de mensen wisten al dat we naar de Otello moesten. Daar werden we genoteerd en konden we naar onze kamer gaan. We konden onze eigen slaapzak nemen. We maakten ons bed op en daar de jeugdherberg pas om kwart voor elf dicht ging, liepen we nog wat langs het water, aten soep, dronken wijn en likten aan een ijsje (het Italiaanse en vooral het Venetiaanse ijs is niet te overtreffen). We sliepen uitstekend tot 8 uur.

Maandag 24 augustus. We betaalden en ontbeten in een dichtbijzijnd kroegje. Toen moesten we weer terug met de boot. We hadden besloten die morgen een rolletje foto’s op te maken en naar de kapper te gaan, want onze haardos begon letterlijk en figuurlijk in het oog te springen. De kappers bleken daar gesloten te zijn en wel de hele maandag, kennelijk internationaal geregeld. We gingen maar weg en namen de bus naar Stra (20 km). Vandaar wilden we over de Autostrada naar Milano om naar Parijs te gaan. We moesten nog zo’n 2 km wandelen om aan de Autostrada te komen. En de ellende was pas begonnen. De Autostrada bleek helemaal afgezet en op de enige toegangsweg stond een hokje, waarin een man nadat ik gevraagd had ‘Do you speak English’ vriendelijk brulde ‘Nix English’ en ons driftig gebaarde weg te gaan. Na lang beraad besloten we (na nog even over het hek geklommen en tevergeefs gelift te hebben) maar terug te gaan naar Venetië, te liften langs andere wegen en niet naar Parijs te gaan, snik. Wij terug lopen, ergens iets heerlijks gegeten en de bus naar Mestre gepikt. In Mestre lieten we onze schoenen door een meesterkunstenaar maken, die er driftig een ontelbaar aantal spijkertjes intimmerde. We dronken wat wijn, gingen liften en kregen meteen een lift naar Treviso. We wilden naar Cortina (140 km) en door de Dolemieten naar Oostenrijk. In Treviso liepen we enkele kilometers voor een goede liftplaats, we aten spaghetti waar we bijzonder lang op moesten wachten en kregen een lift van 10 km, evenals veel vaker van een man alleen in een klein Fiatje. We stonden toen nog een uur te liften bij een benzinestation, maar het was inmiddels donker geworden, zodat we maar besloten te gaan slapen. Een slechte dag dus!

Wij op zoek naar een slaapplaats. We kwamen bij een boomgaard waar druiven groeiden. Zodoende hebben we in onze vakantie ook nog druiven geplukt. Weliswaar maar een tros, maar toch. We liepen verder, doorzochten een leeg huis, moerden nog een ladder en kwamen weer op de weg terecht. Even verder zagen we een droge sloot die onder een stenen brug doorliep. De grond onder die brug was van cement. Daar besloten we te gaan slapen. We plukten een half uur of zo gras en maakten een heerlijk bedje klaar. Daarna gingen we nog wat wijn drinken en om tien uur vielen we in een verkwikkende slaap.

8-venezia-san-marco

Advertenties

One thought on “NACHT IN VENEZIA

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s