IF I GO FIRST

IMG_20151025_0001

Dayna KurtzIedere week ga ik naar de Muziekbank in Enschede en leen daar gratis en voor niks een stuk of vier, vijf CD’s. Daar ga ik dan door de week heen naar luisteren. En bedenken wat ik ervan vind. En in welke categorie ze vallen. Mijn systeem is als volgt.
* Categorie 5: ik luister en denk: ‘Wat een klotemuziek, waarom heb ik die meegenomen?’ en ik zet de CD af en dat is het.
* Categorie 4: aardige muziek, leuk om gehoord te hebben, verder niks mee doen.
* Categorie 3: mooie plaat, nog maar eens naar luisteren. Ik zou hem later nog wel eens terug willen horen. Op de iPod bijvoorbeeld als ik Bella uitlaat. Dus rip ik hem naar de I-Tunesbibliotheek van mijn computer.
* Categorie 2: wat een mooie muziek, die rip ik. Maar ik wil hem ook wel beneden draaien of in de auto. Dus kopieer ik hem op CD.
* Categorie 1: hetzelfde als categorie 2. Maar er staat één (heel soms twee) eindeloos mooi liedje op. Die verdient het om naar mijn mooiste-liedjes-cd te verhuizen, waarvan ik net aan nummer 6 ben begonnen. Heb dus nu zo’n 80 mooiste-liedjes. Als ik bij de 100 ben, komt daaruit de toptien: categorie 0! Enzovoort enzoverder.

Rise and FallEn elk jaar is er ook nog eens ‘De Mooiste CD Van Het Jaar’. Voor dit jaar had ik nog steeds niks. Wel heel wat mooie CD’s, zeker categorie 2 of 1 zelfs. A Forest of Arms van de Great Lake Swimmers, weer heel mooi, maar meer van hetzelfde. Ezra Furman, nog nooit van gehoord, CD heet Perpetual Motion People, weird en grappig. Leuke teksten ook met titels als Hour of Deepest Need en Can I sleep in Your Brain. When I’m Free, de nieuwe Ane Brun, altijd goed. Paar mooie nummers: All We Want Is Love en Signing Off. Maar toch vond ik haar vorige, It All Starts with One (dat klopte ook) heel wat beter. Een earopener was de CD van Courtney Barnett, Sometimes I Sit and Think, and Sometimes I Just Sit. Op het eerste gehoor zou je zeggen grappige tienermuziek, maar daar stijgt het toch ver bovenuit. Maar de mooiste? Nou, nee. Wat was er aan de hand? Werd ik blasé? Of verwend door het constant hoge niveau van wat ik hoorde? Of moest ik gewoon eens ophouden met die hele onzin en iets nuttigs gaan doen? Maar toen gebeurde het! Dus!! Toch!!!

PostcardIk heb Dayna Kurtz al eens genoemd. Zij is een Amerikaanse singer-songwriter. Daar bedoelen ze mee dat ze de eigen liedjes schrijft en daarmee vaak in haar eentje optreedt. Dat klopt ook, want ik ben eens met Wim en Mees naar een concert van haar in Enschede geweest, en ze was tot onze verrassing alleen, maar wel met een respectabel aantal gitaren. En ze speelde met gemak de zaal plat. Ze kan met haar stem de muren van Jericho slechten, maar ook een baby in slaap zingen. We wisselden in die tijd veel muziek uit. Haar eerste CD, Postcards From Downtown, kopieerde Mees voor me in 2002. En ik was meteen verkocht. In de jaren daarna kwamen Beautiful Yesterday (2004), Another Black Feather (2005) en American Standard (2009). Ook stofte ze oude, vergeten liedjes af en zette die op CD: Secret Canon 1 en 2. En nu Rise and Fall. In maart had de Muziekbank hem al, maar ze lenen tegenwoordig aan heel Overijssel uit. Dus het duurde even.

Bij het eerste nummer wist ik het meteen: dit is hem. Hét album van 2015. It’s how you hold me, een soulvol nummer. Tweede nummer: You’re not what I need (but you’re all that I want). Vergelijk dat eens met de zouteloze tekst van Ane Brun, All we want is love, mooi nummer trouwens wel. Maar het prijsnummer is het vierde liedje, If I go first. Wondermooi. Liefdeslied, omgekeerde rouwtekst en troostlied ineen. En een mooie klassieke opbouw in het refrein van herfst naar zomer. Prachtige, eenvoudige, maar o zo effectieve begeleiding van een gitaar, wat strings en een slepende steeds wranger klinkende baritonviool. Dayna zingt naar het eind toe steeds lyrischer. Eat it up, zou ik zeggen. Zo heet ook het volgende nummer, weer een hele mooie. Deze twee nummers, vier en vijf, vormen het hart van het album.

Luister eens naar If I go first op Spotify, de tekst vind je hieronder. Op You Tube wordt het prachtig gevisualiseerd met natuurbeelden:

If I go first - Dayna KurtzPS Vergelijk If I go first voor de gein eens met het volgende gedicht van J.M. Leopold (1865-1925).
O, als ik dood zal, dood zal zijn
kom dan en fluister, fluister iets liefs,
mijn bleke ogen zal ik opslaan
en ik zal niet verwonderd zijn.
En ik zal niet verwonderd zijn;
in deze liefde zal de dood
alleen een slapen, slapen gerust
een wachten op u, een wachten zijn.

J.H. Leopold

Advertenties

2 thoughts on “IF I GO FIRST

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s