OP DE FIETS IN ENGELAND (slot)

KENT  ‘Zien dat we aan de kust komen.’ Zo eindigde mijn vorige blog. Fietsen in Engeland in 1983, van Sheerness naar Folkstone met Otto (12) en Rogier (10). Hieronder nog enkele fragmenten uit de brieven aan Anneke.

quote rogier8 augustus. Vanmorgen stonden we om een uur of acht op en om tien uur reden we weg. Het zag er eerst somber uit, maar het werd een stralende dag. In Flimwell (of zoiets) probeerde ik geld te halen, maar dat lukte niet, wel in Hawkhurst (£50,-) Toen kochten we drie marsepeinen gebakjes voor mijn verjaardag. Het fietsen ging aanvankelijk goed, meer omlaag dan omhoog. We reden 37 km. We hadden twee campings uitgezocht: een voor als het goed ging en een voor als het fout ging. Het ging dus goed, we waren aan zee! Ten oosten van Rhye (in Camber, een badplaats à la Zoutelande). We waren er om half twee, het opzetten van de tent ging klote, want het waaide hard en de grond is keihard. Met wat nieuwe haringen en een paar gesprokkelde lukte het. Daarna gingen we zwemmen, een typisch Engels grindstrand, maar het was wel lekker. Otto en Rogier hadden er al gauw genoeg van. Daarna gingen we een feestje bouwen: bier, cola en chips. Toen vis en patat en een wandeling langs de zee. Het wordt hier eb als de pest. Je kunt honderden meters naar de zee lopen, de bodem is heel zacht, net stront, en je ziet van alles: schelpen die open zijn, schelpen die dicht zijn, zeewormen, krabbetjes, pieren en keien. En toen kwamen we langs een automatenhal en was het geluk compleet. Nu liggen ze in de tent Tom Poesjes te lezen, waar ze dol op zijn.

een dubbele!9 augustus. Met de bus naar Rhye (vier km). Otto en Rogier wilden dolgraag in een dubbeldekker, maar er kwam een enkeling. Rhye is erg mooi, veertiende eeuw, ligt hoog en is niet al te groot. Veel oplopende weggetjes. Een grote kerk in het midden, we gingen er in, een aardige kerk van binnen en we gingen ook nog de toren op. THE YPRES TOWEROok bezochten we een museum in een fort (leek wel wat op de toren van Belem). Eten, nog wat wandelen en weer terug. En wat kwam daar aanrijden: een dubbeldekker! Wij helemaal bovenin vooraan. Op de camping mochten ze nog – hoogtepunt van de dag – met een computerspel. Rogier schieten en nog iets en Otto twee keer een ruimtespelletje.

10 augustus. (We fietsten langs de kust naar een camping bij Folkstone.) De camping heeft een prachtig uitzicht op de krijtrotsen en de zee. De tenten staan in plukjes bij elkaar op verschillende hoogten. Otto en Rogier hadden al dagen gezeurd om een souvenir van Engeland. Dat werd dus eindeloos winkel in en uit. Uiteindelijk kocht Rogier een dubbeldekker en Otto een paar Engelse soldaatjes en een Engels potlood, waarvan hij later tot de ontdekking kwam dat het eerste uit Hongkong en het tweede uit Duitsland kwam. Daarna gingen we een boot uitzoeken. Het bleek dat je alleen ’s nachts naar Ostende kan (23.55 – 5.10 uur), anders moet je naar Dover. Na enig overleg besloten we het toch maar te doen. Dat betekent vroeg naar bed en lang uitslapen, je moet voor 12 uur van de camping af, dus de tijd tot 23.55 uur moeten we dan overbruggen. We zien wel.

camping folkstone12 augustus. Om 12 uur gingen we dus vanaf de camping Folkstone in, met fietsen en bagage. Het bleek dat we onze bagage op het station kwijt konden (vijf stuks voor £ 2,-) en de fietsen zetten we bij de International Tourist Service. Wij de stad in. Automatenhal. IJsje Weer automatenhal. Lopen. Drinken. Eten. Enz. enz. Inmiddels was het avond en we gingen maar weer naar de fietsen en – godverdegodverdegodver – mijn voor- en achterband leeg en de ventieltjes eruit. Een fietsenwinkel opzoeken. Otto: “Je fietspomp is ook weg.” Uiteindelijk konden we bij een ‘after 6 ‘o clock bike maker’ een pomp (£ 2,85) en twee ventieltjes voor twee gulden per stuk kopen. Cod and chips eten. Nog even naar de automatenhal (O&R, ik bleef angstvallig bij de fietsen) en naar de harbour. Drie uur wachten!! Beetje praten met Duitsers en ook daar waren automaten. Om 11 uur in de rij en om 12 uur aan boord, de fietsers mochten het eerst. Dus konden we drie stoelen naast elkaar bemachtigen. Tegenover ons een Engelsman die Nederlands en Duits en een Belgische die Engels sprak. Iedere keer als het woord ‘Germany’ viel, zei Rogier ‘Duitsland’, dus lachen natuurlijk. Ik haalde twee paints of chocolademelk en abrikozen pie voor de jongens. Smullen en toen slapen. Otto viel vrijwel meteen in slaap, Rogier was ook moe en sliep tegen mijn schouder. Ik kon niet slapen en ging op een gegeven moment wat wandelen. Later heb ik Rogier op het dek gelegd (onder mijn vest) en ik erachter, maar slapen deed ik niet.

TERUGBOOTOm 5.10 (onze tijd) kwamen we in Oostende aan. Half licht, half donker. En fietsen maar weer. Ik dacht dat Rogier zo moe zou zijn dat we beter in België of Zeeuws-Vlaanderen konden overnachten. Maar Rogier wilde voort! Dus fietsten we 33 (!) km in twee uur en reden we om acht uur de boulevard van Knokke op. Enkele puddingbroodjes en toen was het duidelijk dat we Nederland (dus de Joossesweg) zouden halen. In Vlissingen zagen we bij de veerboot Paula en Ton, en Clemens en Lucas, en René, die gingen een dagje naar Brugge. We verstuurden op het station de fietsen naar Hengelo en gingen met de bus via Middelburg naar West-Kapelle. Rogier sliep in de bus en in het huisje gingen we alle drie slapen, als rozen!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s