R E I S D O O R M I J N H U I S

Wall of teh living & the dead

Wall of the living & the dead

Toen ik eens in de gang op Anneke stond te wachten, keek ik door het raampje naar buiten en dacht: wat een mooie uitsnee, daar moet ik een foto van maken. En toen dacht ik: ik moet van meer mooie plekjes een foto maken. En toen dacht ik aan Maarten Biesheuvel. Die schreef ooit het legendarische verhaal ‘Reis door mijn kamer’. Et voila. Reis door mijn huis.

DSC03977Ons huis staat aan de Leliestraat in Hengelo. In de bloemenbuurt. Om het gemakkelijk te maken heeft Hengelo nog een bloemenbuurt, maar die van ons ligt tegen het centrum aan. Wij wonen er nu ongeveer precies 39 jaar! Toen we er kwamen wonen, vertelde een buurman dat er in zijn jongere tijd koeien aan de andere kant van het kruispunt Leliestraat / Boerhavelaan liepen. Wij herinneren ons nog dat er naar de Tuindorpstraat geen verharde weg was maar een paadje, dat door de kinderen het ‘bobbele wegje’ werd genoemd. Het huis stamt uit 1935, dus label G (dat idiote bureaucratische gedoe, waar niemand iets aan heeft, behalve misschien de bouwsector). Er werden toen zes huizen gebouwd in opdracht van een Joodse mevrouw en die werden dus de Joodse huizen genoemd. DSC03976Er staan er vier bij het kruispunt, links naast ons nog een en aan de overkant twee. Grote huizen die alle vier net iets anders zijn. Waar iedereen in de straat zijn huis wit heeft geschilderd, hebben wij voor de kleur blauw gekozen. Vandaar dat ons huis ook wel ‘het blauwe huis’ heet. Midden in de Leliestraat staan nog twee Jodenhuizen, maar aan elkaar gebouwd. Bij een ervan hebben we nog eens geaasd op de schuifdeuren toen dat huis in de verkoop stond. Op het huis links tegenover ons hebben we jaren geleden een bod gedaan, nadat mevrouw Mol was gestorven. Die tuin was groter. Dat deed de prijs stijgen en de nieuwe overbuurman was not amused.

DSC03973In juli 1974 kwamen we in Hengelo te wonen. Daar huurden we een mooi ruim nieuw huis aan de Piet Paaltjensstraat in Groot Driene. Iedereen zei toen dat je gek was als je bleef huren. Dus keken we uit naar een huis, liefst in of bij het centrum. Dat werd de Leliestraat. We kochten het huis in de herfst van 1975, februari 1976 trokken we er in. In november 1975 werd het oosten getroffen door een vreselijke najaarsstorm. We kwamen uit Harlingen en waren dus wel wind gewend, maar dit kwam in de buurt. Omgewaaide bomen, dakpannen van de daken, dat werk. De ochtend na de storm reed ik met mijn toenmalige zwager Tom naar de Leliestraat om te kijken of het huis er nog stond. Ik zei tegen Tom: als het huis dit goed doorstaan heeft, kan het wel tegen een stootje. We keken er eens goed naar, van alle kanten, alles stond en lag nog waar het hoorde. mevr SWe kochten het huis van de familie Spenkelink, een ouder echtpaar van wie de kinderen het huis uit waren. Nog steeds komt er post (dus al 39 jaar lang!) voor mevrouw Spenkelink, die waarschijnlijk al lang dood en begraven is. Toen ik eens in de tijd dat je in een winkel nog met een betaalkaart betaalde, naar de stad fietste voor mijn wekelijkse dosis sherry, zei de drankuitbater na een blik op mijn betaalkaart: “Hé, daar heb ik ook gewoond.” Bleek dat in het pre-Spenkelinktijdperk het huis in delen werd verhuurd.

Ons huis heeft vijf verdiepingen als je de kelder en de vliering meetelt. We hebben er met ons zessen gewoond, toen was het een drukte van belang. Sinds Bella er is, is het weer een drukte van belang. Beneden is er een halletje, gang, plee, huiskamer, keuken en bijkeuken. Ook is er een niet al te grote tuin. Bij mijn bezwaren tegen de OZB voer ik steevast met succes o.a. aan dat het een tuin ter grootte van een postzegel is en dat de hond er niet meer bij kan als Anneke en ik er zitten. De tuin is makkelijk te onderhouden en sinds we samen met de buurvrouw een nieuwe schutting plaatsten voorzien van een fraai beschilderde afscheiding. Er is ook een schuur(tje). Daarin stonden toen we het huis kochten ook spullen van onze buren links, een ouder echtpaar. We vonden dat raar, maar het bleek in het koopcontract te staan. Ze mochten het schuurtje gebruiken (fiets, spulletjes) zolang ze naast ons woonden (wat niet lang was). Er stond ook een grasmaaier, maar omdat wij er al een hadden en Marktplaats nog niet bestond, zette ik die bij het grofvuil. Bleek hij van de buurman te zijn. Grote verontwaardiging, terwijl hij helemaal geen gras had! Bij de schuur staan de vuilnisbakken, vlakbij een schuttingdeur naar de Tulpstraat, want ons huis staat in een punt (kijk maar op Google Earth). We zetten onze vuilnisbakken dus langs de Tulpstraat. Dat was nog heel niet zo vanzelfsprekend, want we wonen aan de Leliestraat dus hoezo vuilnisbakken aan de Tulpstraat? Bureaucratie! Brieven en steekpenningen. De eerste verdieping telt drie kamers, een plee en een badkamer. DSC03966Een slaapkamer, de zgn. studeerkamer hoewel daar al decennia niet meer gestudeerd wordt (maar waar wel blogs worden geschreven!) en het kleine kamertje, waar Suzanne soms slaapt en waar Anneke met kleren in de weer is. De tweede verdieping (sinds de energieprijzen explodeerden met een deur afgesloten) telt drie kamers. Vroeger sliepen Maya, Otto en René er, nu zijn het logeer- annex rommelkamers. In een slapeloze nacht heb ik eens geteld hoeveel deuren het huis telt en dan heb ik het niet over kastdeurtjes en zo, maar over echte grotemensendeuren. Onroerende deuren zegmaar. Nou, het zijn er 29. Je kunt beter schaapjes tellen. De benedenverdieping 12, de tussenverdieping 10 en de bovenverdieping 7. Voordeur, achterdeur. Openslaande en dichtslaande deuren. Douche-, plee-, badkamer-, slaapkamerdeur. Tussendeuren. Kastdeuren. Schuifdeur. Schuttingdeur. Balkondeur. Hoeveel deuren kan een mens verdragen?

???????????????????????????????In 1996 besloten we tot verbouwing en renovatie. De badkamer werd vergroot en vernieuwd. Beneden kwam aan de tuinkant een aluminium pui met openslaande deuren. En de tuin werd compleet leeggetrokken en nieuw weer opgetrokken naar een revolutionair ontwerp. Dus pereboom en enorme conifeer eruit. En ook de seringen eruit, waar we nog steeds spijt van hebben. En en passant ook maar eens de olieton eruit. Die lag er al vanaf het begin denk ik, 1935 dus. Maar wij stookten driftig gas om de Groningers te pesten. Over die ton kwamen met enige regelmaat verontrustende berichten. Hij kon gaan doorlekken en de aanwezige restanten zouden de grond tot in de verre omtrek vervuilen en wij zouden moeten opdraaien voor de kosten. Dus de olie werd eruit gezogen. Maar toen kwam het bericht datti bij veel regen en hoge grondwaterstand kon gaan drijven met desastreuze gevolgen, verzakkende fundamenten , omhoogkomende weg, vreselijke ongelukken. Dus kwamen ze hem met zand vullen. Tot er bericht kwam dat dat ook niet afdoende was, hij moest weg! Dus in 1996 ging de ton weg, ons met een tevreden gemoed en enorme kuil in de tuin achterlatend. Wie ons minder tevreden achterliet was de heer Busker, ambtenaar te gemeentehuize. Volgens berichten een enorme lul. Hij fietste elke werkdag een uur rond om te kijken of nergens gemeenteverordeningen werden overtreden. Bij elke onregelmatigheid kwam hij ter plekke klaar en zorgde voor een gepeperde brief met dreigementen en dwangsommen. Op een vrijdag deed hij de Leliestraat aan en constateerde dat onze straatafzetting van prachtige gewassen rondpalen zes millimeter te hoog was en een halve centimeter te ver naar de stoep stond. Na een vieze plek te hebben achtergelaten op diezelfde stoep, spoedde hij zich naar het gemeentehuis en typte daar de volgende mededeling: “Aangezien wij u niet hebben kunnen bereiken voor het verstrekken van enkele inlichtingen, verzoeken wij u contact op te nemen met de heer Busker, werkzaam bij de afdeling Bouwen etc.” Telefoon, adres, plaats en openingstijden. Dat werden dus weer brieven, dreigementen, beloften en steekpenningen.

Na voorbereidende sloopwerkzaamheden van Bella de afgelopen weken heb ik gisteren, vrijdag 6 maart, in 2 uur de complete tuin zomerklaar gemaakt. Anneke snoeit, terwijl ik dit schrijf, de hortensia’s. Dat huis aan de Leliestraat, dat blauwe Jodenhuis, daar hopen we nog wel even te wonen.

DSC02459

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s