K I J K L E Z E N

Ik heb een nieuw woord bedacht. Maar eerst een raadsel. Wat is de overeenkomst tussen de striptekenaar William Vance, een Spanje vakantie in 2011 en de striptekenaar Jean-Claude Servais? Denk maar rustig even na, het is een raadsel, niet zo heel erg moeilijk. Weet je het niet? Ik hoorde iemand België zeggen. Bijna goed! Eervolle vermelding, Vance en Servais zijn allebei Belg en om in Spanje te komen moet je door België rijden, ongeveer drie keer gas geven. Het goede antwoord is Santiago de Compostella. Ik leg het uit.

ramiroRAMIRO VAN WILLIAM VANCE

De Belgische striptekenaar William Vance is geboren in 1935. William Vance is niet zijn echte naam, maar als ik William van Cutsem heette, koos ik ook een andere meer internationaal gerichte nom de plume. Hij is heel bekend, bij mij tenminste wel, vooral van de stripserie XIII, een goed getekende, spannende serie over een man die op zoek is naar zijn identiteit. Je kunt de serie vergelijken met veel huidige tv-series: een raamvertelling en daarbinnen spannende, losse avonturen. De serie bestaat uit 19 albums, die ik natuurlijk allemaal heb, het scenario is van Jean van Hamme. Maar ik vind zijn oudere werk interessanter, met name Ramiro. Ramiro bestaat uit 8 delen, die Vance tussen 1977 en 1983 heeft gemaakt, scenario J. Stoquart. Het eerste deel kocht ik op 8 mei 1981 voor ƒ6,25. Het laatste op 1 augustus 2001 in Groningen voor ƒ9,50.

Wikipedia zegt er het volgende over:
De strip is voornamelijk ontstaan door William Vance’s belangstelling voor de geschiedenis van Spanje, en dan met name de periode van de Moorse overheersing en het Spaanse volk die daar tegen vocht. Met als noemenswaardige punten de Reconquista, Alhambra en de Pelgrimsroute naar Santiago de Compostella. In de strip zitten soms pagina’s waarin Vance zijn persoonlijke foto’s vertoont van diverse ruïnes, kerken, kathedralen en andere bouwwerken. Deze gebouwen vervullen ook een rol in deze vroege-middeleeuwse strip. De schrijver poogt zo een verhaal van fictie en de werkelijkheid met elkaar te versmelten. Ramiro_I_i_001_fs
Duidelijker kan ik het niet zeggen (al zou ik zeggen ‘het volk, dat’, maar het allochtoons heeft ons gevoel voor lidwoorden vervaagd). Voorin de boeken staat heel veel info over kleding, architectuur, de islam, kloosterordes (tempeliers!) en vooral ook de vier wegen door Frankrijk naar Santiago de Compostella. Verder is het vooral een avonturenstrip die zich afspeelt in een interessante tijd en omgeving.

VAKANTIE 2011
Santiago de Compostella triggerde me en bleef in mijn achterhoofd als een pop up zo af en toe de kop opsteken (wat een beeldspraak!). Daar wilde ik wel eens kijken. Maar niet lopend, want Anneke en Bolo moesten ook mee. Anneke vond het ook wel een aardig idee, maar dan ook meteen doorzetten en daarna naar Porto in Portugal en ook even de Algarve meepikken. Nadat ik weer was opgestaan en de stoel waar ik vanaf was gevallen weer recht had gezet, ging ik plannen maken. En zo vertrokken we op 1 mei 2011 en trokken, via het bij ons redelijk bekende Dax in Frankrijk, door Noord-Spanje (stukje snelweg, geen stukje snelweg, het duurde eindeloos maar was wel mooi) naar Santiago de Compostella. Santiago staat voor Sant Iago, Sint Jacobus, ook wel de meerdere genoemd, waarom weet ik ook niet. Compostella is niet composthoop wat ik eerst dacht, maar Compo Stella, oftewel Sterreveld. Mooie naam dus. Jacobus, hé, zo heet ik ook, het betekent toch bedrieger?
(KOOS Hebreeuwse oorsprong. “Verdringer van zijn broeder” Flegmatieke en actieve persoontjes. Ze kijken altijd de kat uit de boom. Intelligent maar ook een beetje wantrouwig. Getal: 4 – Kleur: rood Feestdag: 25 juli Zo stond het op een Carrousel Mini Card, die ik ooit eens uit een kermismachine plukte) stom huisje
Het teken van Sint Jacob is de Jakobsschelp. Je ziet ze vanaf Frankrijk soms langs de weg als baken voor de pelgrims. We waren een kleine week in SdC. Ons verblijf was een houten huisje op een camping, ik had gereserveerd (4 x opgebeld, 3 x gemaild) en toen we aankwamen wisten ze van niks. Maar de stad was mooi en interessant. (Voor een beschrijving van deze vakantie verwijs ik verder naar mijn vakantieboek, nummer 73).

DSC02918DSC02956

JEAN CLAUDE SERVAIS

Servais is in 1956 in Luik geboren. Hij werd daar opgeleid in de grafische kunsten. Vanaf 1980 maakt hij strips. Eerst in de bekende Belgisch-Franse striptijdschriften (Spirou, later Kuifje) en daarna verschenen er albums en series, meestal in samenwerking met een scenarist. Enkele titels: Het dagboek van een bos, Een moordenaar die met vogels praat, De toverkol, Koffie met melk, De ijstuin. Ik hoop dat je al een beetje door hebt van welke thema’s Servais houdt. Namelijk van de natuur, van het platteland, van het verleden, van eenvoudig dorpsleven, maar ook van het occulte en bovennatuurlijke. servais 3Zijn tekenstijl past hier goed bij, gedetailleerd, realistisch, precies. Zijn bekendste serie is Tendre Violette, in Nederland zeer adequaat vertaald in Bosliefje. Violette is een wilde meid die zich niet aan de regels van de dorpsbourgeoisie wil houden. Ze woont in een hut in het bos, leeft van de natuur en houdt van dieren, wijn en jongemannen. Dat brengt haar nog al eens in conflict met de dorpsbewoners en zo krijg je dus verhalen. Als er een album van Servais uitkomt, koop ik dat, maar dat gebeurt helaas niet zo vaak. De laatste was De IJstuin uit alweer 2009. Dus ik was zeer verbaasd toen ik een paar weken geleden bij boekhandel Broekhuis in Hengelo een nieuw album van Servais zag staan: Op weg naar Compostella, deel 1 Kleine Eenhoorn. Het is een reeks van vier delen en beschrijft vier verschillende personen die om verschillende redenen een voetreis naar SdC gaan maken. De vier wegen naar Compostella uit Ramiro, goed zo, goed opgelet!

???????????????????????servais 1

En ik zal het maar meteen zeggen, Servais heeft zichzelf overtroffen. Het is weer geweldig mooi getekend, je kijkt je ogen uit (kent u die uitdrukking?) en komt ogen te kort. En nu kom ik op mijn nieuwe woord. De strips die ik heb zijn om te lezen (een goed verhaal is belangrijk) maar vooral ook om te bekijken. De tekenaars zijn ware kunstenaars. Goede scenaristen als Dasberg, Jean Van Hamme, Jodorowsky zorgen ervoor dat de tekenaar zich kan uitleven. Vandaar dus kijklezen! (Ik kijklees een mooie strip, gisteren kijklas ik ook een mooie strip. Keeklas? Laskeek? Kruimelkeek? Ik moet het nog wat uitwerken, maar gebruik het maar vast.) Het verhaal in Op weg naar Compostella (Servais werkt nu zonder scenarist) is de moeite waard. Je leert er ook veel van. In het eerste stuk gaat hij uitgebreid in op alchemisme (via het verhaal!) dat alles te maken heeft met het ontstaan van de pelgrimages. servais 5Hij laat dat zien aan de hand van de architectuur van bv de Grote Markt in Brussel en Mont Saint-Michel (waar wij ook eens waren). Ik ga niet het hele verhaal vertellen of laten zien, ga maar kijklezen! Want ik vind dat jullie het boek allemaal moeten kopen. Servais zal verbaasd zijn als al mijn volgers het boek kopen en het aantal verkochte boeken met wel zeven exemplaren toeneemt. (Servais, Op weg naar Compostella, deel 1, uitgever Dupuis, 2014 ISBN 978-90-314-3337-7) Het kost € 16,95. Ik was stomverbaasd, dat je zo weinig betaalt voor 79 (!) bladzijden vol info en de meest prachtige tekeningen. (O, ja. Bosliefje komt er via een omweg ook nog in voor).

mont smServais, Grote Markt

Advertenties

One thought on “K I J K L E Z E N

  1. Mooi verhaal ;ben je al bezig met vacantieplannen ? Hebben jullie trouwens zin om volgende week zondag (22 febr.) op mijn verjaardag te komen ? Groetjes, Paula

    Verstuurd vanaf mijn iPad

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s